تبليغاتX
فتراق
 
دردهای من/ گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست/ درد مردم زمانه است
 

 جوامع عقب افتاده ،مثل تن انسان خفته است. انسان خفته، پس از ساعات طولانی که روی یک طرف تن خود، خوابیده ،احساس خواب رفتگی می کند و هم چنان در خواب شانه به شانه می شود و باز می خوابد ،آن قدر که دوباره آن طرف تنش به خواب برود.و پس از ساعتی احساس کند که باید به طرف دیگر بخوابد.چنین جوامعی در خواب گرده به گرده می شوند و در واقع به دور خود غلت می زنند، اما خیال می کنند که پیش می روند.

(گزین گویه های احمد شاملو ،ایلیا دیانوش،نشر مروارید،ص98)

  نوشته شده در  دوشنبه 1388/06/30ساعت 22:6  توسط  ع.الف.خانی پور  | 

شعرو تصنیف زبان آتش ، کنشی معطوف به ارزش

 شاعر(فریدون مشیری)در این شعر انسانها را دارای حقوقی سلب ناشدنی میداند « این حقوق را آدمی از پیش خود دارد و در داشتن آنها محتاج هیچ مبدا و منبعی نیست و کسی نمی تواند آنها را از او سلب کند».به بیانی دیگر شاعر آدمی را هدف میداند و به این گفته ی کانت پایبند است که : « اولین اصل اخلاقی این است که آدمی هدف است و همه چیز دیگر خادم او و برای اوست و در خدمت او نهاده شود» و تعدی به حقوق افراد را خلاف عدالت می داند.وانسانها را در هر موقعیت و مکانی از غرض ورزی نسبت به هم باز میدارد.

چون غرض آمد هنر پوشیده شد       صد حجاب از دل به سوی دیده شد

 

 


ادامه مطلب
  نوشته شده در  چهارشنبه 1388/06/25ساعت 19:2  توسط  ع.الف.خانی پور  | 

پاسخی کوتاه به برخی ازانتقادات دکتر محدثی.

همراه با مطلبی با عنوان تکمله ای بر  جنبش معطوف به ارزش ( هویت)

 


ادامه مطلب
  نوشته شده در  سه شنبه 1388/06/17ساعت 22:21  توسط  ع.الف.خانی پور  | 

    

جنبش سبز، جنبشی معطوف به ارزش

همراه بانقددکتر محدثی به مطلب جنبش سبز جنبش معطوف به ارزش

                                                                    


ادامه مطلب
  نوشته شده در  سه شنبه 1388/06/10ساعت 6:14  توسط  ع.الف.خانی پور  | 

مناجات مثنوی افشاری

آواز: محمدرضا شجریان
شعر: مولانا

  نوشته شده در  یکشنبه 1388/06/01ساعت 0:11  توسط  ع.الف.خانی پور 
خانم هانا آرنت:

” بدترین نوع خشونت بی اعتنایی است”.

  نوشته شده در  جمعه 1388/05/23ساعت 12:3  توسط  ع.الف.خانی پور  | 

...داروگ روی شعر مشهور نیما یوشیج است با تنظیم فرهاد فخرالدینی و آهنگسازی محمد رضا لطفی که از ساختاری نو و زیبا برخوردار است. تصنیف با بیانی حماسی آغاز میشود، کم کم ارکستر اوج میگیرد و مثلا در جایی بی اختیار به یاد مراسم سوگواری و زدن بر سنج می افتیم تا سوگواران  آماده ی شنیدن شکوه های نیما شوند. موسیقی زیر آواز، بسیار حساب شده است و فقط اجرای بی روح یا تکرار جمله به جمله آواز نیست. "داروگ" یکی از نمونه های موفق و کمیاب همراهی موسیقی ایرانیست با شعر نو . ...

 

 

 


ادامه مطلب
  نوشته شده در  سه شنبه 1388/04/23ساعت 14:4  توسط  ع.الف.خانی پور  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM